<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-30305058</id><updated>2011-12-15T04:03:16.035+01:00</updated><title type='text'>The Wirrak Experience</title><subtitle type='html'>Blog dedicado a la música: Punk, Hardcore, Emo, Screamo, Indie, Metal, Post-Rock, Rock, Post-Hardcore, Grunge, Post-Punk, etc.</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://wirrakzone.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/30305058/posts/default?max-results=100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wirrakzone.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>Wirrak_hxc</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17937770734079208140</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>12</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>100</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-30305058.post-116490761190871211</id><published>2006-11-30T18:24:00.000+01:00</published><updated>2006-11-30T18:32:18.420+01:00</updated><title type='text'>Reseña - BRAND NEW</title><content type='html'>&lt;a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/2299/3248/1600/774563/brandnew1.jpg"&gt;&lt;img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/2299/3248/320/365565/brandnew1.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#ffffff;"&gt;&lt;strong&gt;BRAND NEW -&lt;/strong&gt;&lt;em&gt; The Devil and God Are Ranging Inside of Me&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;em&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:Verdana;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:verdana;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#ffff00;"&gt;Cuando &lt;strong&gt;Brand New&lt;/strong&gt; grabaron su anterior &lt;em&gt;Deja Entendu&lt;/em&gt;, dudo mucho que se esperaran lo que pasó después: su álbum encumbrado por crítica y público y ellos convertidos en los nuevos abanderados del estilo de moda. Con todo esto, era de esperar la presión por escribir una continuación a su altura, no siempre es fácil afrontar la creación de una nueva obra con millones de personas atentos al resultado. Y les pudo, vaya si les pudo. Nada menos que tres años después tenemos aquí su esperadísimo nuevo disco, parido con dolor por el ahora quinteto tras la incorporación de un nuevo guitarrista.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#ffff00;"&gt;Y si ya su anterior trabajo estaba impregnado de una profunda melancolía, con más razón este. Cargas el cd, y cada nuevo tema es un himno a la desesperanza. La tónica general de este nuevo álbum se basa en melodías suaves que se expanden y a veces, con fuerza, toman la iniciativa en busca de una lírica sonoridad que refuerce ese sentimiento de que algo se nos escapa. Los acordes pierden protagonismo; las partés más melódicas se basan en arpegios y las más duras en melodías contundentes y en la voz de Jesse Lacey, afectada durante todo el ejercicio y que en los estribillos cobra más fuerza que nunca.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#ffff00;"&gt;Hablar de canciones en este caso es una pérdida de tiempo, es al concepto general del disco a lo que hay que prestar atención, aunque podemos hablar de que temas como&lt;em&gt; Sowing season(yeah), You won't know&lt;/em&gt; o &lt;em&gt;Not the Sun&lt;/em&gt; destacan ligeramente del resto por su naturaleza más rockera. El resto es un emopop hecho con sentimiento, donde abundan los coros (como en &lt;em&gt;Degausser&lt;/em&gt;) y sobre todo con mucho talento.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#ffff00;"&gt;En su contra, sin embargo, he de decir que su abuso de la ya muy manida estructura parte melódica/final o estribillo duro y gritón le hace bajar algunas décimas, ya que hace las canciones demasiado previsibles en algunos casos y burridas en otros. Es la única pega a un digno sucesor de esa obra maestra llamada &lt;em&gt;Deja Entendu&lt;/em&gt;.&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30305058-116490761190871211?l=wirrakzone.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wirrakzone.blogspot.com/feeds/116490761190871211/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=30305058&amp;postID=116490761190871211' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/30305058/posts/default/116490761190871211'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/30305058/posts/default/116490761190871211'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wirrakzone.blogspot.com/2006/11/resea-brand-new.html' title='Reseña - BRAND NEW'/><author><name>Wirrak_hxc</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17937770734079208140</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-30305058.post-116291695764273503</id><published>2006-11-07T17:21:00.000+01:00</published><updated>2006-11-07T17:33:22.950+01:00</updated><title type='text'>Creciente escena española</title><content type='html'>&lt;span style="font-family:verdana;color:#ffff33;"&gt;La escena underground española está pariendo grandes bandas emo/post-hardcore/screamo, parece que es un género que poco a poco se va consolidando a espaldas de los medios de comunicación (incluso especializados) y ahí está, en el underground, dando alegrías a los amantes de estos estilos que durante años nos hemos visto obligados a mirar hacia fuera para encontrar propuestas interesantes. Tras un pequeño pero esmerado trabajo de investigación, he aquí una lista de grupos españoles a seguir muy de cerca.&lt;/span&gt; &lt;span style="font-family:verdana;color:#ffff33;"&gt;Podéis acceder a su myspace clicando sobre el nombre.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#ffff33;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.myspace.com/nacendelascenizas"&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#6600cc;"&gt;Nacen de las Cenizas&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#ffff33;"&gt;, Madrid&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onclick="DeleteRow('cns!C0BAB8B5087B8CB3!906', 'ctl03_ctl00_SpaceListObject', 'Estás a punto de eliminar el elemento de lista {0}.', 'Nacen de las Cenizas', 'Eliminar este elemento de la lista');return false;" href="http://wirrakzone.spaces.live.com/mmm2006-09-13_01.00/#"&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.myspace.com/monkeyhole"&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#6600cc;"&gt;Monkey Hole&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#ffff33;"&gt;, Valencia&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onclick="DeleteRow('cns!C0BAB8B5087B8CB3!907', 'ctl03_ctl00_SpaceListObject', 'Estás a punto de eliminar el elemento de lista {0}.', 'Monkey Hole', 'Eliminar este elemento de la lista');return false;" href="http://wirrakzone.spaces.live.com/mmm2006-09-13_01.00/#"&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.myspace.com/soundofsilence"&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#6600cc;"&gt;Sound of Silence&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#ffff33;"&gt;, Gijón&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onclick="DeleteRow('cns!C0BAB8B5087B8CB3!908', 'ctl03_ctl00_SpaceListObject', 'Estás a punto de eliminar el elemento de lista {0}.', 'Sound of Silence', 'Eliminar este elemento de la lista');return false;" href="http://wirrakzone.spaces.live.com/mmm2006-09-13_01.00/#"&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.myspace.com/ralphrocks"&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#6600cc;"&gt;Ralph&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#ffff33;"&gt;, Tarragona&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onclick="DeleteRow('cns!C0BAB8B5087B8CB3!909', 'ctl03_ctl00_SpaceListObject', 'Estás a punto de eliminar el elemento de lista {0}.', 'Ralph', 'Eliminar este elemento de la lista');return false;" href="http://wirrakzone.spaces.live.com/mmm2006-09-13_01.00/#"&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.myspace.com/avenuesandsilhouettes"&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#6600cc;"&gt;Avenues &amp; Silhouettes&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#ffff33;"&gt;, Madrid&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onclick="DeleteRow('cns!C0BAB8B5087B8CB3!910', 'ctl03_ctl00_SpaceListObject', 'Estás a punto de eliminar el elemento de lista {0}.', 'Avenues &amp;amp; Silhouettes', 'Eliminar este elemento de la lista');return false;" href="http://wirrakzone.spaces.live.com/mmm2006-09-13_01.00/#"&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.myspace.com/sleeplesshome"&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#6600cc;"&gt;Sleepless Home&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#ffff33;"&gt;, Oiartzun&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onclick="DeleteRow('cns!C0BAB8B5087B8CB3!911', 'ctl03_ctl00_SpaceListObject', 'Estás a punto de eliminar el elemento de lista {0}.', 'Sleepless Home', 'Eliminar este elemento de la lista');return false;" href="http://wirrakzone.spaces.live.com/mmm2006-09-13_01.00/#"&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.myspace.com/atleastxxx"&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#6600cc;"&gt;At least...&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#ffff33;"&gt;, Almería&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onclick="DeleteRow('cns!C0BAB8B5087B8CB3!912', 'ctl03_ctl00_SpaceListObject', 'Estás a punto de eliminar el elemento de lista {0}.', 'At least...', 'Eliminar este elemento de la lista');return false;" href="http://wirrakzone.spaces.live.com/mmm2006-09-13_01.00/#"&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.myspace.com/nothink"&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#6600cc;"&gt;Nothink&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#ffff33;"&gt;, Madrid&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onclick="DeleteRow('cns!C0BAB8B5087B8CB3!913', 'ctl03_ctl00_SpaceListObject', 'Estás a punto de eliminar el elemento de lista {0}.', 'Nothink', 'Eliminar este elemento de la lista');return false;" href="http://wirrakzone.spaces.live.com/mmm2006-09-13_01.00/#"&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.myspace.com/diadefuria"&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#6600cc;"&gt;Día de Furia&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#ffff33;"&gt;, Pontevedra&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onclick="DeleteRow('cns!C0BAB8B5087B8CB3!914', 'ctl03_ctl00_SpaceListObject', 'Estás a punto de eliminar el elemento de lista {0}.', 'Día de Furia', 'Eliminar este elemento de la lista');return false;" href="http://wirrakzone.spaces.live.com/mmm2006-09-13_01.00/#"&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.laihn.com/"&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#6600cc;"&gt;Laihn&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#ffff33;"&gt;, Barcelona&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onclick="DeleteRow('cns!C0BAB8B5087B8CB3!915', 'ctl03_ctl00_SpaceListObject', 'Estás a punto de eliminar el elemento de lista {0}.', 'Laihn', 'Eliminar este elemento de la lista');return false;" href="http://wirrakzone.spaces.live.com/mmm2006-09-13_01.00/#"&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.myspace.com/lesearchband"&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#6600cc;"&gt;Le Search&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#ffff33;"&gt;, Barcelona&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onclick="DeleteRow('cns!C0BAB8B5087B8CB3!916', 'ctl03_ctl00_SpaceListObject', 'Estás a punto de eliminar el elemento de lista {0}.', 'Le Search', 'Eliminar este elemento de la lista');return false;" href="http://wirrakzone.spaces.live.com/mmm2006-09-13_01.00/#"&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://ww.myspace.com/xdyinginyourarmsx"&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#6600cc;"&gt;Dying In Your Arms&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#ffff33;"&gt;, Madrid&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onclick="DeleteRow('cns!C0BAB8B5087B8CB3!917', 'ctl03_ctl00_SpaceListObject', 'Estás a punto de eliminar el elemento de lista {0}.', 'Dying In Your Arms', 'Eliminar este elemento de la lista');return false;" href="http://wirrakzone.spaces.live.com/mmm2006-09-13_01.00/#"&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.myspace.com/verticerock"&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#6600cc;"&gt;Vertice&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#ffff33;"&gt;, Madrid&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onclick="DeleteRow('cns!C0BAB8B5087B8CB3!918', 'ctl03_ctl00_SpaceListObject', 'Estás a punto de eliminar el elemento de lista {0}.', 'Vertice', 'Eliminar este elemento de la lista');return false;" href="http://wirrakzone.spaces.live.com/mmm2006-09-13_01.00/#"&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.myspace.com/deadmeansnothing"&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#6600cc;"&gt;Dead Means Nothing&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#ffff33;"&gt;, Izarzun (Navarra)&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onclick="DeleteRow('cns!C0BAB8B5087B8CB3!919', 'ctl03_ctl00_SpaceListObject', 'Estás a punto de eliminar el elemento de lista {0}.', 'Dead Means Nothing', 'Eliminar este elemento de la lista');return false;" href="http://wirrakzone.spaces.live.com/mmm2006-09-13_01.00/#"&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.myspace.com/virgenmusic"&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#6600cc;"&gt;Virgen&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#ffff33;"&gt;, Alicante&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onclick="DeleteRow('cns!C0BAB8B5087B8CB3!920', 'ctl03_ctl00_SpaceListObject', 'Estás a punto de eliminar el elemento de lista {0}.', 'Virgen', 'Eliminar este elemento de la lista');return false;" href="http://wirrakzone.spaces.live.com/mmm2006-09-13_01.00/#"&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.myspace.com/delamarca"&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#6600cc;"&gt;Delamarca&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#ffff33;"&gt;, Madrid&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onclick="DeleteRow('cns!C0BAB8B5087B8CB3!921', 'ctl03_ctl00_SpaceListObject', 'Estás a punto de eliminar el elemento de lista {0}.', 'Delamarca', 'Eliminar este elemento de la lista');return false;" href="http://wirrakzone.spaces.live.com/mmm2006-09-13_01.00/#"&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.lomuesoweb.com/"&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#6600cc;"&gt;(lo:muêso)&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#ffff33;"&gt;, Barcelona&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onclick="DeleteRow('cns!C0BAB8B5087B8CB3!923', 'ctl03_ctl00_SpaceListObject', 'Estás a punto de eliminar el elemento de lista {0}.', '(lo:muêso)', 'Eliminar este elemento de la lista');return false;" href="http://wirrakzone.spaces.live.com/mmm2006-09-13_01.00/#"&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.myspace.com/maidav"&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#6600cc;"&gt;Maida Vale&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#ffff33;"&gt;, Málaga&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onclick="DeleteRow('cns!C0BAB8B5087B8CB3!924', 'ctl03_ctl00_SpaceListObject', 'Estás a punto de eliminar el elemento de lista {0}.', 'Maida Vale', 'Eliminar este elemento de la lista');return false;" href="http://wirrakzone.spaces.live.com/mmm2006-09-13_01.00/#"&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.myspace.com/nunneryhc"&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#6600cc;"&gt;Nunnery&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#ffff33;"&gt;, Tarrasa&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30305058-116291695764273503?l=wirrakzone.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wirrakzone.blogspot.com/feeds/116291695764273503/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=30305058&amp;postID=116291695764273503' title='1 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/30305058/posts/default/116291695764273503'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/30305058/posts/default/116291695764273503'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wirrakzone.blogspot.com/2006/11/creciente-escena-espaola.html' title='Creciente escena española'/><author><name>Wirrak_hxc</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17937770734079208140</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-30305058.post-116164130838573374</id><published>2006-10-24T00:05:00.000+02:00</published><updated>2006-10-24T00:18:45.996+02:00</updated><title type='text'>Reseña - DEFTONES</title><content type='html'>&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/2299/3248/1600/deftones.jpg"&gt;&lt;img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2299/3248/320/deftones.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-size:100%;color:#000000;"&gt;&lt;u&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;&lt;span style="font-family:verdana;"&gt;&lt;strong&gt;DEFTONES&lt;/strong&gt; - &lt;em&gt;Saturday Night Wrist&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:verdana;font-size:100%;color:#ffff00;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:verdana;font-size:100%;color:#ffff00;"&gt;El esperado nuevo disco de la banda de Sacramento es resultado del camino que se esperaba que tomara el quinteto, las atmósferas vuelven a tener protagonismo y los temas rabiosos y contundentes cada vez son más escasos, aunque también los hay. Quizá la novedad esté en que han intendo llegar algo más allá mezclando estas dos vertientes de su sonido que siempre han parecido ir cada una por su lado, materializándose normalmente en canciones distintas. Es lo primero que se nos viene a la cabeza cuando escuchamos el primer corte del disco, &lt;em&gt;Hole in the Earth&lt;/em&gt;, que tras una cañera introducción nos sumerge de lleno en el sonido introspectivo y sensual que recordamos de su aclamado &lt;em&gt;White pony&lt;/em&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:verdana;font-size:100%;color:#ffff00;"&gt;Pero, antes de que nos quedemos totalmente inmersos en la melancolía, llegamos a &lt;em&gt;Rapture&lt;/em&gt; que nos trae de nuevo a unos Deftones metálicos y con ganas de levantarte del asiento. &lt;em&gt;Beware&lt;/em&gt; y &lt;em&gt;Cherry waves &lt;/em&gt;son dos buenas canciones largas y con un tempo pausado, y entonces llegamos a Mein, en la que &lt;strong&gt;Serj Tankian &lt;/strong&gt;de &lt;strong&gt;System of a Down &lt;/strong&gt;tiene una pequeña y sosa aportación. Precisamente este tema y &lt;em&gt;Kimdracula&lt;/em&gt; son aquellos en los que se nota una evolución hacia un sonido más orgánico y más equilibrado entre melodía y contundencia, lejos de esa dualidad característica de esta banda.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:verdana;font-size:100%;color:#ffff00;"&gt;La segunda parte del disco es algo menos interesante; tenemos una &lt;em&gt;u, u, d, d, r, l, r, l, a, b, selct, start&lt;/em&gt; que es más bien un largo interludio instrumental y tres canciones, &lt;em&gt;Xerces&lt;/em&gt;, &lt;em&gt;Pink Cellphone&lt;/em&gt; (en la que las alusiones a &lt;strong&gt;Team Sleep&lt;/strong&gt; son evidentes, está claro que compartir cantante crea vínculos más allá de la relación banda materna-proyecto paralelo) o &lt;em&gt;Riviere&lt;/em&gt;, muy lentos y que, la verdad, poco aportan. Sin embargo, nos encontramos aquí&lt;em&gt; rats! rats! rats!&lt;/em&gt; y &lt;em&gt;Combat&lt;/em&gt;, que seguirían en la línea de la citada Rapture dando buenos resultados, y, cómo no, &lt;em&gt;Kimdracula&lt;/em&gt; quizá la mejor canción del disco.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:verdana;font-size:100%;color:#ffff00;"&gt;En definitiva, un disco que a sus fans agradará pese a tener momentos prescindibles.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30305058-116164130838573374?l=wirrakzone.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wirrakzone.blogspot.com/feeds/116164130838573374/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=30305058&amp;postID=116164130838573374' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/30305058/posts/default/116164130838573374'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/30305058/posts/default/116164130838573374'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wirrakzone.blogspot.com/2006/10/resea-deftones.html' title='Reseña - DEFTONES'/><author><name>Wirrak_hxc</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17937770734079208140</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-30305058.post-116137344296979579</id><published>2006-10-20T21:39:00.000+02:00</published><updated>2006-10-20T23:06:25.753+02:00</updated><title type='text'>Reseña - MY CHEMICAL ROMANCE</title><content type='html'>&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/2299/3248/1600/black%20parade.jpg"&gt;&lt;img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2299/3248/320/black%20parade.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:verdana;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;&lt;strong&gt;MY CHEMICAL ROMANCE&lt;/strong&gt; - &lt;em&gt;The Black Parade&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#ffff00;"&gt;Supongo que no tengo que decir que esperaba con ansia la salida de este álbum, al igual que miles de personas alrededor del mundo, y es que el fenómeno del momento se llama &lt;strong&gt;My Chemical Romance&lt;/strong&gt;. La espectación por el grupo ha crecido en los últimos tiempos a raíz de la noticia de la publicación de su tercer álbum y sobre todo había que ver qué dirección tomaba el grupo, si se venderían como perras al mercado fácil o si seguirían en su línea de temas rápidos aunque accesibles. Los primeros datos eran esclarecedores: el productor sería &lt;strong&gt;Rob Cavallo&lt;/strong&gt;, responsable de los trabajos de &lt;strong&gt;Green Day&lt;/strong&gt; para Universal, desde los &lt;em&gt;Dookie&lt;/em&gt;, &lt;em&gt;Insomniac&lt;/em&gt; y &lt;em&gt;Nimrod&lt;/em&gt; que les dieron fama mundial pasando por &lt;em&gt;Warning&lt;/em&gt; y &lt;em&gt;American Idiot&lt;/em&gt;, con el que han tocado el cielo. Así pues, las apuestas se decantaban por la primera posibilidad.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tras tener el disco en las manos y haberlo escuchado cuidadosamente, he de decir que tengo sentimientos encontrados y que, ante todo, tenemos muchas sorpresas.&lt;br /&gt;Vayamos por partes. Lo primero de que nos damos cuenta es de que han bajado de revoluciones: los tempos acelerados de su anterior álbum ya no están. Esto se veía venir, que con el éxito del grupo, tirarían más hacia la melodía que hacia la velocidad. Lo curioso es que, no sé por qué, en su caso me parece mucho más arriesgado hacer un disco de baladas (cosa que no habían hecho nunca) en lugar de volver a ofrecernos los pildorazos emopunk que tanto éxito les ha dado en el pasado. Lo segundo: muy épicos (quizá demasiado) en algunos temas: por ejemplo &lt;em&gt;Welcome to the black parade&lt;/em&gt;, &lt;em&gt;Famous last words&lt;/em&gt; o &lt;em&gt;Sleep&lt;/em&gt; van a tener tantos amantes como detractores.... ¿Pretenciosos? Pues sí, y mucho, lo cual es una cosa que a primeras de cambio echa bastante para atrás. No es que vayan de superestrellas, pero sí se notan unas ganas de sorprender al mundo desmarcándose con canciones propias de grupo grande. Bajo mi punto de vista, esta no es la manera.&lt;br /&gt;Pero no todo son críticas, &lt;em&gt;This is how I disappear&lt;/em&gt; (el temazo del disco sin duda), &lt;em&gt;House of the wolves&lt;/em&gt; o &lt;em&gt;The sharpest lives&lt;/em&gt;, muy en su línea, son muy buenas. En cuanto a las baladitas... aquí flojean un poco si comparamos con &lt;em&gt;The Ghost of you&lt;/em&gt; por ejemplo, y sólo salvaría &lt;em&gt;I don't want you&lt;/em&gt;. Por otro lado, tenemos una &lt;em&gt;Mama&lt;/em&gt; que bien podría aparecer en la banda sonora de una peli de Tim Burton o &lt;em&gt;Teenager&lt;/em&gt;, que es una especie de musical pop-punk bastante gracioso. Lo malo es que quizá sobran algunos temas para que el resultado fuera redondo. Pero quizá la gran novedad a destacar es el hecho de que, definitivamente, le han dicho adiós al emo. No del todo, pero ahora deberemos hablar de My Chemical Romance como una banda de puro y duro ROCK, con un sonido personal y definido fuera de este subgénero a veces tan maltratado como es el emo. La épica, los himnos,los punteos, los coros... han ampliado su sonido hasta límites insospechados en cualquier otro grupo de ese género. Conclusión: un disco que podrás odiar o amar, seguro que criticar, que de verdad traerá polémica (que sus fans defenderán a ultranza y sus detractores machacarán sin compasión), pero... ¿no son esos los discos que quedan para la historia?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color:#ffff00;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30305058-116137344296979579?l=wirrakzone.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wirrakzone.blogspot.com/feeds/116137344296979579/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=30305058&amp;postID=116137344296979579' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/30305058/posts/default/116137344296979579'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/30305058/posts/default/116137344296979579'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wirrakzone.blogspot.com/2006/10/resea-my-chemical-romance.html' title='Reseña - MY CHEMICAL ROMANCE'/><author><name>Wirrak_hxc</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17937770734079208140</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-30305058.post-116059022746930625</id><published>2006-10-11T20:06:00.000+02:00</published><updated>2006-10-11T20:16:01.270+02:00</updated><title type='text'>Reseña - ENVY</title><content type='html'>&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/2299/3248/1600/envy%20id.0.jpg"&gt;&lt;img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2299/3248/320/envy%20id.0.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:verdana;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;&lt;strong&gt;ENVY&lt;/strong&gt; - &lt;em&gt;Insomniac Doze&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#ffff00;"&gt;Hace poco hablé de &lt;strong&gt;ENVY&lt;/strong&gt; como un grupo único a la hora de mezclar rabia hardcore con sensibilidad emo, con motivo de la reseña de su trabajo de 2001 &lt;em&gt;All the footprints...&lt;/em&gt; . Pues bien, el nuevo disco de este quinteto japonés, he de decir, me ha decepcionado brutalmente.&lt;br /&gt;La evolución que su anterior álbum (&lt;em&gt;A dead sinking story&lt;/em&gt;, 2003) hacía presagiar se ha confirmado, la duración de los temas ha aumentado considerablemente y los tempos se han ralentizado. Esto, en términos absolutos, no debería ser malo, tenemos casos anteriores similares como &lt;strong&gt;Deftones&lt;/strong&gt; o &lt;strong&gt;Standstill&lt;/strong&gt;, grupos que, poco a poco, han ido perdiendo agresividad en favor de unas mejores composiciones más melódicas. El problema llega cuando nos encontramos que los siete cortes que trae el disco son prácticamente iguales: la fórmula consiste en comenzar con una batería y un bajo que marcan un ritmo más bien pausado y una melodía de guitarra para luego meter un puñado de guitarras distorsionadas sobre las que el cantante se deja la garganta como de costumbre. Sinceramente, entre algunas de las canciones sólo parece destacar como diferencia palpable la duración y sólo en la inicial y maravillosa Further ahead of warp y en algunos destellos de la última A warm room se consigue vislumbrar la ganialidad que se sabe que poseen estos nipones.&lt;br /&gt;Porque si aquella vez elogiaba su capacidad para pasar de un extremo a otro en instantes, para canalizar esas guitarras desbocadas, para mantener esa inquietud y la atención opr su música... nada queda aquí de aquello. El tempo (ultrarralentizado con respecto a la que para mi es su obra maestra) no cambia en todo el disco, se trata de una obra en clave post rock previsible hasta límites insospechados ya que la estructura de las canciones es prácticamente calcada de unas a otras. Ni rastro queda aquí de aquellos riffs acelerados, los bruscos cambios de ritmo, los geniales loops, en definitiva no parece el mismo grupo, y no sé si es que se han acomodado para hacer un álbum con la ley del mínimo esfuerzo o es que de verdad se han quedado sin ideas pero la verdad es que en el nuevo terreno por el que han elegido andar hay bandas mejores y aunque siguen siendo únicos en cuanto a su sonido, tienen que prestar más atención a las composiciones. Saben hacerlo mucho mejor, desde luego.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30305058-116059022746930625?l=wirrakzone.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wirrakzone.blogspot.com/feeds/116059022746930625/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=30305058&amp;postID=116059022746930625' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/30305058/posts/default/116059022746930625'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/30305058/posts/default/116059022746930625'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wirrakzone.blogspot.com/2006/10/resea-envy.html' title='Reseña - ENVY'/><author><name>Wirrak_hxc</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17937770734079208140</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-30305058.post-115747360148468130</id><published>2006-09-05T18:22:00.000+02:00</published><updated>2006-10-11T20:18:33.876+02:00</updated><title type='text'>Reseña - UNDEROATH</title><content type='html'>&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/2299/3248/1600/underoath.jpg"&gt;&lt;img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2299/3248/320/underoath.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#ffffff;"&gt;&lt;strong&gt;Underoath&lt;/strong&gt; - &lt;em&gt;Define the Great Line&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;em&gt;&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#ffff00;"&gt;Cuando un género se está viendo sobresaturado, es difícil que salga una banda entre las miles que salen hasta de debajo de las piedras que tenga realmente algo que decir. El principal problema es que su sonido es prácticamente el mismo de unos a otros, igual las estructuras, las voces, las letras...&lt;br /&gt;Para una banda emo, es difícil encontrar un hueco en la escena internacional sin tener un sonido que sobresalga del montón. Por eso se hace necesario un nuevo enfoque de la música, una nueva vuelta de tuerca, una evolución de un estilo demasiado copado por bandas estereotipadas. Precisamente el caso que nos ocupa, &lt;strong&gt;Underoath&lt;/strong&gt; no han sido precisamente la banda más sobresaliente de su generación; comenzaron su carrera facturando un rock cristiano que en su segundo largo&lt;em&gt; They're only chasing safety&lt;/em&gt; derivó a un emo comercialote y muy poco original. En resumen, un grupo más. Cuál es mi sorpresa cuando escucho este nuevo trabajo y me encuentro una banda mucho más madura que se ariesga por explorar, experimentar, ir más allá.&lt;br /&gt;Vayamos por partes: la base sigue siendo la misma(screamo). Pero lo sorprendente es que han dotado su sonido de una contundencia hardcore que les desmarca del resto de compañeras. Ahora, podemos hablar de Underoath no como una banda de emo/screamo sino puramente como un grupo post-hardcore en toda regla, pese a beber del emo muchísimo aún se notan influencias de unos &lt;strong&gt;At the Drive-In&lt;/strong&gt;, etc.&lt;br /&gt;Pero aún hay más: llegamos a la pista número 6, &lt;em&gt;Returning empty handed&lt;/em&gt; y nos encontramos un temazo postrock guitarrero que haría palidecer de envidia a los &lt;strong&gt;Pelican&lt;/strong&gt;, al igual que en el siguiente corte, &lt;em&gt;Casting such a thin shadow&lt;/em&gt;, en el que el equilibrio entre calma y tempestad nos recuerda a unos &lt;strong&gt;Envy &lt;/strong&gt;algo más ortodoxos. Sólo hay que escuchar&lt;em&gt; There could be nothing after this&lt;/em&gt; para darse cuenta de la evolución, del salto abismal que han dado en este trabajo, con una línea dominante que nos puede recordar incluso a bandas como &lt;strong&gt;Neurosis&lt;/strong&gt; o &lt;strong&gt;Cult of Luna&lt;/strong&gt;, también hay algo de &lt;strong&gt;The Bled&lt;/strong&gt; en &lt;em&gt;Writing on the walls.&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;Esa es quizá la gran pega, que la diversidad y la multitud de influencias acaban por dar un trabajo con una personalidad poco definida, pero con canciones como estas poco importa. Si siguen su evolución y consiguen canalizar todas sus influencias hacia un mismo punto, se convertirán en un referente. De momento, con este disco, han dado en el clavo.&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30305058-115747360148468130?l=wirrakzone.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wirrakzone.blogspot.com/feeds/115747360148468130/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=30305058&amp;postID=115747360148468130' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/30305058/posts/default/115747360148468130'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/30305058/posts/default/115747360148468130'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wirrakzone.blogspot.com/2006/09/resea-underoath.html' title='Reseña - UNDEROATH'/><author><name>Wirrak_hxc</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17937770734079208140</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-30305058.post-115159978213619982</id><published>2006-06-29T18:46:00.000+02:00</published><updated>2006-09-06T18:23:26.020+02:00</updated><title type='text'>Homenaje a Weezer</title><content type='html'>&lt;span style="font-family:verdana;color:#ffff00;"&gt;    He decidido hacer un acto de justicia poética porque lo considero necesario. A menudo hay cosas en la vida que, aunque están ahí siempre para hacernos felices y nunca nos fallen, no tenemos en cuenta y tendemos a infravalorar. Creo que eso es lo que en parte pasa con &lt;strong&gt;Weezer&lt;/strong&gt;. Este grupo de cuatro locos vuelve ídem a miles de personas en todo el mundo pero, ¿por qué nunca se les menciona en ninguna antología? ¿Por qué no son portada de revistas? ¿Por qué nunca aparecen en televisión?&lt;br /&gt;     Weezer es, quizá, el grupo más accesible del mundo. Sus estructuras pop, sus estudiadas melodías y sus pegadizos estribillos son la antonomasia de banda con potencial para gustar a todo el mundo. Llevan más de diez años regalando al mundo canciones memorables. Porque Rivers Cuomo, su cantante y principal compositor, se ha revelado como uno de los autores con más talento del mundo. Y es que para este hombre es casi tan difícil hacer una canción mala como para el resto del mundo hacer una buena. Su trayectoria así lo confirma.&lt;br /&gt;     Weezer, también llamado &lt;em&gt;The Blue Album&lt;/em&gt;, salió en 1994 con canciones como &lt;em&gt;Buddy Holly, Undone (The Sweater Song), In the Garage, Say It Ain't So &lt;/em&gt;o&lt;em&gt; Surf Wax America&lt;/em&gt;. Se trataba de un disco muy personal en el que Cuomo se definía como un chico acomplejado que componía canciones en el garage de su casa. Sus canciones siguen por un camino muy pop pero con tintes de un simpático pesimismo.&lt;br /&gt;     &lt;em&gt;Pinkerton&lt;/em&gt;, para muchos (entre los que me encuentro) su mejor disco, vino al mundo en 1997 con algunos de sus temas más perfectos. Era un disco mucho más duro que su predecesor, los acoples de guitarra estaban a la orden del día y la letras hablaban de traumas y frustraciones sexuales, y sin embargo seguía siendo un grupo marcadamente pop que tenía todas las cartas para saltar al mainstream. Canciones como &lt;em&gt;Tired of Sex, The Good Life, Why Brother?, Pink Triangle, Getchoo&lt;/em&gt; y&lt;em&gt; Falling for You&lt;/em&gt; se te quedan en la memoria desde la primera escucha. Sin embargo, el disco fue un fracaso comercial y Cuomo se sumió en una depresión.&lt;br /&gt;     Pero dicen que de las depresiones uno o sale reforzado o no sale. En 1999 Weezer volvió con un nuevo disco titulado como el grupo, pero que se conoce popularmente como &lt;em&gt;The Green Album&lt;/em&gt;. Esta vez las caniones respiran optimismo por sus cuatro costados; &lt;em&gt;Grab, Photograph, Don't Let Go, Hash Pipe&lt;/em&gt; y sobre todo esa enorme &lt;em&gt;Island in the Sun&lt;/em&gt; (la del anuncio de Movistar) dan prueba de ello.&lt;br /&gt;     Con las nuevas energías, Cuomo no paraba de escribir canciones y un año después aparecía &lt;em&gt;Maladroit&lt;/em&gt;. En esta nueva entrega el grupo se mostraba mucho más cañero que nunca y la distorsión se palpa en &lt;em&gt;Keep Fishing, Slab, Fall Together&lt;/em&gt; o &lt;em&gt;American Gigolo&lt;/em&gt;. Es probablemente su peor obra pero aún así sigue siendo un disco altamente recomendable a pesar de que fue otro batacazo comercial.&lt;br /&gt;     Esto sumió a Cuomo en una nuezva depresión. Tras mucha terapia, consiguió salir del pozo y volver a sus estudios universitarios. Una vez recuperado, Weezer volvió mejor que nunca el año pasado con &lt;em&gt;Make Believe&lt;/em&gt;. Es uno de los mejores disco de aquel 2005 y contiene algunas de sus mejores canciones: &lt;em&gt;Perfect Situation, Pardon Me, The Other Way, This Is Such a Pity, The Damage In Your Heart, My Best Friend&lt;/em&gt;...&lt;br /&gt;     En definitiva un grupo que ha sacado cinco discos, los cinco buenos y que sin embargo nunca serán considerados uno de los grandes, están condenados a vivir en el ostracismo por toda la eternidad. Pequeños grandes himnos para una pequeña gran banda. Una banda que podría ser la favorita de cualquiera de vosotros, si le dedicárais el mínimo de tiempo. Merecen ser reconocidos, y por eso les dedico este sincero homenaje.&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30305058-115159978213619982?l=wirrakzone.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wirrakzone.blogspot.com/feeds/115159978213619982/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=30305058&amp;postID=115159978213619982' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/30305058/posts/default/115159978213619982'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/30305058/posts/default/115159978213619982'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wirrakzone.blogspot.com/2006/06/homenaje-weezer.html' title='Homenaje a Weezer'/><author><name>Wirrak_hxc</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17937770734079208140</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-30305058.post-115143481009457028</id><published>2006-06-27T20:57:00.000+02:00</published><updated>2006-06-27T23:52:07.596+02:00</updated><title type='text'>Reseña - BILLY TALENT</title><content type='html'>&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/2299/3248/1600/00010220_billytalent.jpg"&gt;&lt;img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2299/3248/320/00010220_billytalent.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#ffff33;"&gt;&lt;strong&gt;BILLY TALENT&lt;/strong&gt; - &lt;em&gt;Billy Talent II&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;Es agradable cuando te pones un disco por primera vez y la primera canción te engancha. Y mucho más cuando también te engancha la segunda, la tercera... Esto es lo que me ha pasado con el segundo disco de &lt;strong&gt;Billy Talent&lt;/strong&gt;. ha sido de los pocos discos que me ha agradado escuchar de principìo a fin sin interrupciones en los últimos tiempos.&lt;br /&gt;El secreto: unas canciones que, sobre la base del emo y del post hardcore tan de moda hoy en día, un estilo que se puede hacer algo indigesto, hacen grandes himnos de punk pop. Pero ¡ojo! no tenemos aquí a &lt;strong&gt;Simple Plan&lt;/strong&gt;, sus canciones son mucho más complejas y dejan entrever unas influencias mucho más duras como &lt;strong&gt;Taking Back Sunday&lt;/strong&gt; o &lt;strong&gt;Finch&lt;/strong&gt;. El resultado es un disco totalmente accesible pero que al mismo tiempo hará las delicias de cualquier aficionado al emo de los grupos anteriormente citados y otros como los primeros &lt;strong&gt;Jiimmy Eat World&lt;/strong&gt;.&lt;br /&gt;El álbum es una sucesión de temas pegadizos y coreables: &lt;em&gt;Devil in a midnight mass, Red flag, This suffering &lt;/em&gt;y&lt;em&gt; Worker Bees&lt;/em&gt; son póker ganador para comenczar un disco. También hay lugar para las baladas, en las que se defienden infinitamente mejor que la mayoría de los compañeros de género como en &lt;em&gt;Pins and needles&lt;/em&gt; y&lt;em&gt; Surrender&lt;/em&gt;. Aunque sin duda el mejor momento del disco la trae la genial &lt;em&gt;Sympathy&lt;/em&gt; en la que ese equilibrio del que hablo se hace perfección&lt;br /&gt;El único punto negativo es que su gusto por las melodías pop a veces les supera y dan a parar a un sonido demasiado pasteloso que al lado de los grandes temas que también tiene este trabajo quedan un poco ridículos como es el caso de &lt;em&gt;In the fall &lt;strong&gt;o &lt;/strong&gt;Perfect World&lt;/em&gt;. Si en el futuro solventan ese problema, tendrán grandes cosas que decir.&lt;br /&gt;En todo caso, un disco muy entretenido que gustará tanto a los seguidores del típico punk pop de &lt;strong&gt;Blink 182&lt;/strong&gt; o &lt;strong&gt;Green Day&lt;/strong&gt; como a los del emo/screamo más melódico. Abstenerse puristas.&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30305058-115143481009457028?l=wirrakzone.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wirrakzone.blogspot.com/feeds/115143481009457028/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=30305058&amp;postID=115143481009457028' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/30305058/posts/default/115143481009457028'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/30305058/posts/default/115143481009457028'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wirrakzone.blogspot.com/2006/06/resea-billy-talent.html' title='Reseña - BILLY TALENT'/><author><name>Wirrak_hxc</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17937770734079208140</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-30305058.post-115142005005703737</id><published>2006-06-27T16:51:00.000+02:00</published><updated>2006-06-27T17:01:13.333+02:00</updated><title type='text'>Reseña - MATCHBOOK ROMANCE</title><content type='html'>&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/2299/3248/1600/MR.gif"&gt;&lt;img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2299/3248/320/MR.gif" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#ffff33;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;&lt;strong&gt;MATCHBOOK ROMANCE&lt;/strong&gt; - &lt;/span&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;Voices&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;A veces los prejuicios no ayudan a la hora de afrontar la escucha de un disco, y el hecho de saber que te dispones a ponerte un disco de emo, son algo que no puedes quitarte del todo de la cabeza. Un género que está atrayendo multitud de formaciones tan similares entre ellas que cuesta distinguir qué canciones son de unos y cuáles de otros, todos ellos grupos que entran bien y cuya escucha puede llegar a resultar tan entretenida como poco gratificante y falta de ideas.&lt;br /&gt;Así es como cuando decido darle al "play" con el nuevo disco de &lt;strong&gt;Matchbook Romance&lt;/strong&gt; dentro y me pregunto: ¿será verdad que esta gente va más allá? ¿o será que suenan como todos los demás? Pues debo decir que la respuesta me sorprendió incluso a mi. Poco a poco van cayendo las canciones y me doy cuenta de que de verdad merece la pena prestarle un poco de atención a este álbum.&lt;br /&gt;Y es que no hay ni una sola canción prescindible, cuando lo normal en este tipo de grupos es que ninguna canción sobresalga por su calidad inherente, Matchbook Romance hacen de cada canción un hit. Y ello sin llegar a sonar descaradamente comerciales, como unos &lt;strong&gt;Simple Plan&lt;/strong&gt; cualquiera. Son buenos temas, hechos con sentimiento pero también con una técnica depurada y con ideas suficientemente orignales al adaptarlas a su estilo que hacen del disco una obra tremendamente rica en matices. Se puede decir que siguen una línea a lo &lt;strong&gt;Jimmy Eat World&lt;/strong&gt; pero quizá un poco más guitarreros y con menor gusto por los medios tiempos, que también los hay, pero concebidos de otra manera, más orgánica de modo que encajan con los temas más intensos.&lt;br /&gt;En esta vertiente comienza el disco precisamente, con una genial balada: &lt;em&gt;You can run, but we'll find you&lt;/em&gt;, que comieza muy suavemente pero que termina con una subida casi épica. Esta estructura se repite con aún mejor resultado si cabe en &lt;em&gt;Goody, like two shoes&lt;/em&gt;, una delicia de siete minutos de duración que se encuentra entre lo mejor del disco. El cupo de baladas acaba con el disco, pues dos de ellas lo cierran, también con resultado favorable para nuestros protagonistas: &lt;em&gt;What a sight &lt;/em&gt;y&lt;em&gt; I wish you were here&lt;/em&gt;.&lt;br /&gt;Pero quizá lo más interesante del disco se encuentre entre las canciones más duras, más rápidas. De hecho el mejor momento para mi gusto llega con la que ha sido escogida como primer single, &lt;em&gt;Monsters&lt;/em&gt;, una gran canción que incluye una extraña instrumentación ayudándose de palmas y con uno de los mejores estribillos que he oído últimamente. tampoco es buena idea dejar pasar de largo &lt;em&gt;Surrender, Portrait &lt;/em&gt;o &lt;em&gt;Fiction&lt;/em&gt;, ni ninguna de sus compañeras porque sin duda aunque se trata de un trabajo con grandes canciones, es una obra completa, en la que no sobra ni falta nada, como los discos de los grandes.&lt;br /&gt;En resumen, si no tienes reparos a ponerte a escuchar emo un rato vas a descubrir un gran grupo y algunas de tus canciones preferidas del año. Gran disco.&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30305058-115142005005703737?l=wirrakzone.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wirrakzone.blogspot.com/feeds/115142005005703737/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=30305058&amp;postID=115142005005703737' title='1 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/30305058/posts/default/115142005005703737'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/30305058/posts/default/115142005005703737'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wirrakzone.blogspot.com/2006/06/resea-matchbook-romance.html' title='Reseña - MATCHBOOK ROMANCE'/><author><name>Wirrak_hxc</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17937770734079208140</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-30305058.post-115135961732699859</id><published>2006-06-27T00:05:00.000+02:00</published><updated>2006-06-27T00:24:54.530+02:00</updated><title type='text'>Reseña - ANTI-FLAG</title><content type='html'>&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/2299/3248/1600/060425_antiflag.jpg"&gt;&lt;img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2299/3248/320/060425_antiflag.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#ffff00;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;&lt;strong&gt;ANTI-FLAG&lt;/strong&gt; -&lt;/span&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt; For Blood and Empire&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;Punk's not dead, dicen algunos. Y qué razón tienen, porque discos como este dejan bien claro que el punk ha estado ahí siempre y que lo sigue estando, y además para quedarse.&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Anti-Flag&lt;/strong&gt; llevan años en la escena, son uno de los grupos más respetados en su país y de los más conocidos gracias a las duras críticas que dedicaron a George W. Bush hace tres años. Anti-Flag son un grupo comprometido, sus letras hablan de rebelión y rebeldía, de levantamiento, de revolución. Y al mismo tiempo de crítica y denuncia, mordiendo todo aquello que consideran injusto, en especial si proviene de la clase política.&lt;br /&gt;Pero el discurso crítico tiene normalmente una pega en este tipo de grupos y es que si bien el mensaje es lo importante, la música suele quedar relegada a un segundo plano y es por ello que la mayoría de los discos de este tipo de grupos suelen tener una calidad discutible. Pero eso no pasa con Anti-Flag. Afortunadamente hace unos años, concretamente en 2003 con su anterior disco &lt;em&gt;The Terror State&lt;/em&gt; Anti-Flag llegaron a una conclusión: el mensaje es importante, sí, pero el mensaje entra por los oídos. Qué mejor que unas buenas composiciones para que todo este ataque frontal a la política y la sociedad americana sea mucho mejor digerible. Así pues, The Terror State era un disco que emanaba calidad por todos sus poros, en el que las críticas al gobierno estadounidense acaparaban la totalidad de los temas, temas que, por otra parte, eran redondos himnos punk. Canciones como &lt;em&gt;Rank-n-file, One people, one struggle, You can kill the protester but you can't kill the protest&lt;/em&gt; y sobre todo la ultrapegadiza &lt;em&gt;Turncoat&lt;/em&gt; son tan buenas, tan pegadizas, que es imposible no acordarse de la mayoría de los estribillos en la segunda escucha. Un disco redondo.&lt;br /&gt;Pues bien en este 2006 han vuelto a repetir la jugada. &lt;em&gt;For Blood and Empire&lt;/em&gt; es un disco de punk melódico prácticamente perfecto, en el que casi todas las canciones tienen algo que hace que digas: "vaya, este tema está guapo". Las letras comprometidas, por supuesto, siguen a la orden del día, de eso no se privarán nunca. Pero sin duda lo que destaca del disco es la calidad de las composiciones. Al tiempo que van cayendo los temas, te das cuenta de que es un discazo. Puede decirse que Anti-Flag son el prototipo de grupo capaz de hacer punk melódico sin sonar a &lt;strong&gt;Good Charlotte&lt;/strong&gt; o &lt;strong&gt;Simple Plan&lt;/strong&gt;. Las canciones son pegajosas, sí, pero eso no quiere decir que sean pastelosas. La actitud punk se respira en cada segundo del disco, no estamos ante un disco pop. Y si no te lo crees, escucha &lt;em&gt;The Press Corpse, This is the end (for you my friend), Hymn for the dead &lt;/em&gt;o &lt;em&gt;Depleted uranium is a war crime&lt;/em&gt;. El nivel es tan alto que cuando alguna canción no llega a la altura (un par de ellas casi al final del disco) se nota muchísimo y se localiza muy fácilmente dónde han perdido fuelle.&lt;br /&gt;Pese a eso, estos chicos han demostrado que merecen ser los abanderados del punk norteamericano y, por qué no, mundial. Un disco redondo, íntegro y con actitud de un grupo que lo tiene todo para ser los nuevos&lt;strong&gt; Rancid&lt;/strong&gt;.&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30305058-115135961732699859?l=wirrakzone.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wirrakzone.blogspot.com/feeds/115135961732699859/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=30305058&amp;postID=115135961732699859' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/30305058/posts/default/115135961732699859'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/30305058/posts/default/115135961732699859'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wirrakzone.blogspot.com/2006/06/resea-anti-flag.html' title='Reseña - ANTI-FLAG'/><author><name>Wirrak_hxc</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17937770734079208140</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-30305058.post-115135948181611456</id><published>2006-06-27T00:03:00.000+02:00</published><updated>2006-06-27T00:22:53.690+02:00</updated><title type='text'>Reseña - PLACEBO</title><content type='html'>&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/2299/3248/1600/meds_cover_224.jpg"&gt;&lt;img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2299/3248/320/meds_cover_224.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:verdana;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;&lt;strong&gt;PLACEBO &lt;/strong&gt;- &lt;/span&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;Meds&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#ffff00;"&gt;La tecnología y la grandeza de Internet se hace patente cuando satisface las necesidades de un friki de la música como yo. Por ejemplo un disco que sale oficialmente en marzo, yo lo tengo desde hace una semana. Hablo de &lt;em&gt;Meds&lt;/em&gt;, el quinto álbum de &lt;strong&gt;Placebo&lt;/strong&gt;, banda que lidera el movimiento pop-rockero británico desde el año de su debut, 1996. Desde aquel sorprendente debut llamado como el grupo, lo cierto es que han ido sacando discos muy irregulares, con grandes canciones que han terminado siendo himnos (una muestra: &lt;em&gt;Special K&lt;/em&gt;) y otros que bajaban mucho el nivel, con lo que nunca han logrado sacar su obra definitiva. Y en esta ocasión la historia se repite.&lt;br /&gt;Aunque parecen haberse desmarcado de un sonido que les acercaba al sonido Manchester de unos &lt;strong&gt;New Order&lt;/strong&gt; por ejemplo en su anterior entrega &lt;em&gt;Sleeping With Ghosts&lt;/em&gt; y dejando a un lado su lado más electrónico, el nuevo disco suena como una continuacion de aquel. El sonido típico del grupo sigue ahí, es imposible a estas alturas que un disco suyo no suene a Placebo, pero se echa de menos aquellos temas más acelerados de sus comienzos y su actitud de ambigüedad sexual.&lt;br /&gt;Así pues, pese a todo el disco comienza muy fuerte, la inicial&lt;em&gt; Meds&lt;/em&gt; (con colaboración incluida de la vocalista del grupo &lt;strong&gt;The Kills&lt;/strong&gt;) y el tema que le sigue, &lt;em&gt;Infra-Red&lt;/em&gt;, se puede contar ya entre lo mejor de su discografía, lo que hace afrontar la escucha con optimismo. Lo malo es que empieza a caer en la repetición de estructuras y recursos en el tercer corte. Acertadamente en este punto el grupo cambia de registro y pasa de un sonido más alegre a uno mucho más oscuro y melancólico en el que no son capaces de mantener el tipo esta vez, aquí el nivel desciende y el disco llega a aburrir hasta llegar a &lt;em&gt;Post Blue&lt;/em&gt;, cuando Placebo retoman los tempos que mejor le van en un par de canciones con una estructura más electrónica. A partir de aquí el trabajo es muy irregular: intercala canciones muy lentas e introspectivas con otras más movidas, que es precisamente donde lo bordan. De hecho, para mi gusto las mejores canciones del álbum son ese gran single &lt;em&gt;Broken Promise&lt;/em&gt; en el que Michael Stipe de&lt;strong&gt; R.E.M.&lt;/strong&gt; presta su voz y el tema que lo cierra, &lt;em&gt;Song to Say Goodbye&lt;/em&gt;, dos de los mejores temas de su carrera sin duda.&lt;br /&gt;En resumen, un disco con algunos momentos muy logrados, otro no tanto, la verdad que gustará a cualquier fan o persona que disfrute con el sonido típico de este grupo. para los demás, depende de la tolerancia que tengan a la voz Brian Molko. Si nunca has escuchado a esta gente, prueba antes con &lt;em&gt;Black Market Music &lt;/em&gt;o &lt;em&gt;Without You I'm Nothing&lt;/em&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30305058-115135948181611456?l=wirrakzone.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wirrakzone.blogspot.com/feeds/115135948181611456/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=30305058&amp;postID=115135948181611456' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/30305058/posts/default/115135948181611456'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/30305058/posts/default/115135948181611456'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wirrakzone.blogspot.com/2006/06/resea-placebo.html' title='Reseña - PLACEBO'/><author><name>Wirrak_hxc</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17937770734079208140</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-30305058.post-115135898096992311</id><published>2006-06-26T23:52:00.000+02:00</published><updated>2006-06-26T23:56:20.976+02:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;strong&gt;&lt;span style="font-family:verdana;"&gt;Bueno, esta es una nueva andadura el el mundo de los blogs de internet; este, casi como mi space de msn, estará consagrado enteramente a la música, aquí colgaré mis artículos y reseñas. En principio voy a empezar a subir las entradas antiguas. Muchas gracias. Saludos.&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30305058-115135898096992311?l=wirrakzone.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wirrakzone.blogspot.com/feeds/115135898096992311/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=30305058&amp;postID=115135898096992311' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/30305058/posts/default/115135898096992311'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/30305058/posts/default/115135898096992311'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wirrakzone.blogspot.com/2006/06/bueno-esta-es-una-nueva-andadura-el-el.html' title=''/><author><name>Wirrak_hxc</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17937770734079208140</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry></feed>
